Hallo hier ben ik

Ja! Hallo! Hier ben ik. En daar ben jij. Aan de andere kant. Dat vind ik leuk.

Kijk rustig rond. Geef je mening. Denk er het jouwe van. Neem contact op. Wat je wil. Of verdwijn weer stilletjes zonder dat ik het merk. Al is het natuurlijk leuker voor mij om eens te horen wat je er zoal van vindt. Waarvan? Van wat ik schrijf, en wat ik maak.

Ik schrijf omdat de woorden er nu eenmaal zijn. Een gedicht begint met een regel, die er ineens is. Onder de douche, in de auto. Tijdens het eten. Maar vooral niet als ik ervoor ga zitten. Soms zijn er helemaal geen woorden, dan is er alleen maar werk, zorgen, doen, leven, gedoe. En leuke dingen natuurlijk. Tuurlijk! Mijn leven barst van de leuke dingen! Vaak. Of soms. Niet altijd. Soms eigenlijk helemaal niet.

Ach ja, dat is allemaal ter inspiratie natuurlijk. Zonder strijd geen victorie en wat dies meer zij. De langere teksten zijn er ook al, voor ik ga zitten schrijven. Ik merk iets op, maak iets mee. Denk ergens over na. En dan ineens is het er. Er moet geschreven. Ik ga zitten en dan hoef ik alleen nog maar de toetsen van mijn laptop in te drukken en een beetje aan de SEO te prutsen en kan ik op publiceren klikken.

Als de woorden er niet zijn doe ik andere dingen. Ik maak alles. Of alles beter. En soms ook iets stuk. Natuurlijk. Sorry hè. Maar ik kan maar niet ophouden met ontdekken hoe de wereld in de elkaar zit en alles werkt en uitvinden of ik zelf iets kan laten werken. Of repareren. Of maken. Er zijn oneindig meer ideeën dan tijd en geld om ze uit te voeren. “Maar Inge, word je daar nou nooit moe van?” Eh nee, ik vind het een hele geruststelling dat er altijd wel een idee is dat uitgevoerd kan worden, dat er nog ideeën genoeg zijn om aan te schaven en dat er ook… ja ook… een heleboel ideeën zijn die helemaal niet uitgevoerd hoeven te worden. Die alleen dienen als gedachte experiment. Alleen maar maken en nooit oefenen is ook niet leuk natuurlijk. Hoewel….

Als ik nooit meer geld hoefde te verdienen, als ik alleen maar kon doen waar ik zelf zin in had, of als ik mijn geld zou kunnen verdienen met wat ik het allerliefste doe, dan zou ik alleen nog maar koken, schrijven, nóg meer dingen maken en met mensen praten. En een beetje dansen erbij, af en toe. Maar zo is het natuurlijk niet hè. Ik werk gewoon vier dagen per week. Ik ben machinefluisteraar van beroep. Iets technisch is dat. Met mensen die machines moeten laten werken. Als de machines de mensen laten werken is het mis. En dan bellen ze mij vaak. Dat is leuk! Want ik hou van mensen, en ik hou eigenlijk ook heel erg van machines. Dus daar verdien ik mijn geld mee.

Dus ja… alles wat je hier ziet is pure liefde. Liefde voor het schrijven, voor het delen. Ik geloof in delen. Kennis delen, ruimte delen. En eten. Veel eten. Er moet meer eten gedeeld worden. Binnenkort dus een heleboel recepten op deze site.

Fijn! Ik vind het fijn dat je het helemaal tot hier aan toe gered hebt. Dat je niet bent afgehaakt. Dat je dóór hebt gelezen. Jij, ja JIJ! JIJ bent een winnaar! Dankjewel! Wat fijn dat je er bent. Kom gerust nog eens terug. Ik heb het goed met je voor.

 

Dikke kus, en koffie met melk

 

van Inge