Sneldichten voor de mama

Mama!

Moeders met jonge kinderen hebben het druk. Hoe fantastisch is het dan als ze ook nog tijd vinden om leuke dingen met hun kinderen te gaan doen? Ik word daar heel blij van. Ik probeer het zelf met mijn kinderen, ze een beetje van de wereld laten zien. De wereld die niet in de schoolboeken staat. En in Hardenberg kwam ik een moeder tegen die dit ook doet.

De kinderen wilden graag een gedicht. Op school moest de zoon ook wel eens een gedicht schrijven, dat vond hij eigenlijk maar stom. En dat snap ik! Zo’n juffrouw die even van je verwacht dat je creatief bent, rijmwoorden weet te vinden en ook nog eens netjes en foutloos schrijft. Ik vroeg of hij mij wilde helpen, dan zou ik hem leren hoe je heel makkelijk een gedicht kunt schrijven.

We begonnen met een dier, dat moest iets doen. Daarna een ander dier dat daar iets van vond. We zochten een paar rijmwoorden… en er was ineens een gedicht!

Om het extra spannend te maken, gingen we meteen ‘voor het echt’. Op mooi papier typte ik de woorden die hij verzon bij mijn vragen. Ik heb het later niet meer overgeschreven, en geen kladje. Er is dus maar één iemand die dit gedicht heeft. En dat is de jongen die achteraf zei: Ja maar zó vind ik gedichten schrijven wél leuk! Ik weet niet wie trotser was, zijn moeder of ik.

sneldichten

Voor zijn zusje maakte ik ook een gedicht, op dezelfde manier. Ook dit gedicht bevindt zich nu exclusief op een kinderkamer, of koelkastdeur. En nergens anders.

De moeder schreef zelf ook gedichten zei ze. En ja, voor haar mocht ik er ook een maken. Waarover moest het gaan? Over de kinderen natuurlijk. En ik dacht, bij deze moeder kan ik wel een potje breken. Dus in plaats van een gedicht over haar absoluut superleuke kinderen, maakte ik een gedicht over moeder zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.